DEĞİŞİM
YÖNETİMİ ANAHTARLARI
KURUMSAL KAYNAK
PLANLAMA (ERP) HAKKINDA –3
Önceki
yazılarımızda şirketlerin Erp yazılımlarını seçme amaçlarından ve
bu yazılımları seçerken kullandıkları yöntemlerden, Erp pazarına
çözüm sunan şirketlerin pazara yaklaşım tarzlarından kısaca bahsetmiştik.
Vardığımız sonuç, pazarda hem arz tarafına, hem de talep tarafına ait
hala çözülemeyen bazı ciddi sorunların olduğu idi. Böyle olunca Erp
pazarının, pazarın tüm segmentlerinde sağlıklı bir şekilde gelişememesini
normal karşılamaktan başka bir çaremiz kalmıyor. Aslında
sorun sadece Erp pazarına ait değil, arz ve talep tarafında birbiriyle
etkili iletişim yöntemleri geliştirememiş tüm sektörlere ait bir
sorun. “Çözümlerin
halka inememesinden” dolayı sorun yaşayan tüm pazarlarda olduğu gibi
Erp pazarında da çözümler, konunun uzmanı olduğu varsayılan
basamaklarda takılıyor. Bu basamakların ilki, Erp’nin “bir yazılım”
olduğu düşüncesine dayalı olarak “bilgi işlemciler” oluyor. Şans
eseri bu basamağı atlayabilen Erp çözümleri bu sefer, planlama
departmanlarında konuşlanan ve yazılımın “mrp-malzeme ihtiyaç
planlama” içeriğine odaklanan “endüstri mühendisleri”ne takılıyor.
Erp’nin arz ve talep tarafları arasındaki iletişim, genellikle bu iki
basamağın bilgi ve deneyimi kapsamında sınırlı kalıyor. Böylece çok
daha farklı disiplinleri kullanan lojistik, muhasebe, personel, kalite gibi
fonksiyonların arz ve talep tarafındaki “erp iletişimine” katkısı
yeterli düzeyde olmuyor. Bahsettiğimiz
bu kapsamdaki sorunların bizce en önemli nedeni, çözüme dair tanımlamaların
yetersiz ve hatalı yapılmasıdır. Adına
ister “erepe” diyelim, ister “iarpi” diyelim, ne dersek diyelim,
ancak ona sakın “kapsamlı bir mrp yazılımı” demiyelim! “Yazılım”
ya da “mrp-malzeme ihtiyaç planlama” bazlı tanımlamalar, Erp’nin çok
işlevli yapısına ve bilgi sistemlerinde kurumsal entegrasyon sağlayan özelliğine
gölge düşürmektedir. Öncelikle
belirtmek gerekir ki, Erp bir bilgi sistemidir. Erp,
diğer bir deyişle kurumsal kaynak planlama, şirketlerin muhasebe,
lojistik, üretim, personel, kalite, bakım vd. tüm bilgi kaynaklarının,
tek başlarına ve aynı zamanda birbirleriyle anlamlı ilişkiler çerçevesinde,
entegre bir şekilde yönetilmelerini sağlar. Erp, bu bilgi kaynaklarının
“girdiler-süreçler-çıktılar” şeklinde ve sektör-şirket özelliklerine
göre istenilen format ve detayda dizayn edilmesini sağlar. Şirketler Erp
sayesinde, süreçlerindeki revizyonları ya da yenilikleri, toplam entegre
bilgi yapısından kopmadan, sağlıklı ve hızlı bir şekilde gerçekleştirebilirler.
Şirketler Erp sistemine, reaktif girdilerini (input) girerek, hem
operasyonlarını istedikleri detay ve formatta takip ederler, hem de bu
girdilerden optimum iş sonuçlarına ulaşılmasına yardımcı olacak olan
proaktif çıktılar (output) oluştururlar. Bu özellikleriyle Erp, sektör
ve şirket gereksinimlerine göre dizayn edilebilen, esnek, parametrik ve
entegrasyon özelliklerine sahip, hem operasyonları izleme amacına yönelik,
hem de karar alma amacına yönelik bir bilgi sistemidir (karar destek
sistemi). Erp,
şirketlerin geleceklerini planlamalarına yardımcı olan en büyük ve
somut araçlardan birisidir. Erp,
Müşteri İlişkileri Yönetimi’nin (CRM), Tedarik Zinciri Yönetimi’nin
(SCM), İş Zekası’nın (BI) omurgasıdır, Toplam Kalite Yönetiminin
(TQM) somut bir şekilde izlenebileceği en aktif platformdur. Erp,
şirketlere değişik disiplinler yardımıyla kurulur (Proje Yönetimi, Süreç
Yönetimi ve Süreç İyileştirme, Bilgi yönetimi ... ). Erp,
ancak bir kültür şemsiyesi altında yaşar (Değişiklik Yönetimi).
Erp’nin
en büyük destekçisi, o şirketin entellektüel sermayesidir (İnsan
Kaynakları Yönetimi). Memet
Özkan |