ENDÜSTRİYEL IT SİSTEMLERİNDE
SİSTEM ANALİZİ
Bu
uygulamalar sadece belirli departmanlarda uygulanıyor olabileceği gibi tüm
işletmeye yayılmış büyük sistemler de olabilir. Belirli
departmanlarda uygulanan küçük ve bağımsız uygulamaların işe çok
daha uygun ve departmana özel bir çok özelliği barındırıyor olmasına
rağmen bilginin diğer departmanlarla paylaşımı ve özellikle de üst
yönetimin etkili çapraz raporlamaları yapabilmesi amacıyla işletme
tabanına yayılmış büyük sistemler tercih edilmektedir.
Özellikle
proses ve iş akışlarının çok dinamik olduğu günümüz endüstriyel
IT sistemlerinde iş gerekleri günden güne değişmektedir. Bir gün için
gerekli olan veri ve fonksiyonlar işletmenin değişen ihtiyaçları ile
birlikte yetersiz ya da tek başlarına önemsiz kalmaktadır. Böyle
durumlarda hem işletmenin fiziksel işleyişi hem de yazılım ve donanım
olarak bilgi sistemi modifiye edilerek yeni oluşumları karşılayabilecek
hale getirilmelidir.
Nasıl
ki yeni bir makine, hat, bir departman için fizibilite çalışmaları ve
işleyiş prosedürleri oluşturulursa aynı şekilde Endüstriyel IT
sistemleri için de bunların yerini tutabilecek Sistem Analizleri ve
Sistem Tasarım raporları hazırlanır. Bu iki kavram her ne kadar
birbirlerine benzese de uygulamada farklıdır. a.
Sistem Analizi Sistem
analizi, hepsi bir araya geldiğinde anlamlı bir bütün oluşturan bir
grup birbiriyle etkileşimli, bağlantılı veya bağımsız iş
fonksiyonları, prosedürleri, aktiviteleri veya elemanlarını ayrılabilecek
en küçük iş parçacıklarına ayırarak tanımlamaktır. b.
Sistem Tasarımı Sistem
tasarımı belirli bir hedefe veya ihtiyaca yönelik olarak analizde tanımlanmış
parçacıklarından hedef veya ihtiyacı karşılayacak şekilde anlamlı
bir bütün oluşturmaktır.
Sistem
geliştirme sistemleri de diğer tüm işler gibi bir iskelet yapı altında
çalışır. Sistem geliştirme de kullanılan bu çatıya SDLC (System
Development Life Cycle) adı verilir. Bu iskelet altında bulunan tüm
proses ve aktiviteler, iyi tanımlanmış kapsamlı prosedürlerden oluşan
metodolojiye göre gerçekleştirilir. Bu metodolojide gerçekleştirilen
analiz Proje kararının verilmesi ile uygulama arasında olduğunu
varsayabileceğimiz üç ana aşamadan oluşur. Bu üç ana aşama aşağıdaki
genel işlevleri yürütür: a.
Analiz b.
İnceleme c.
Tasarım Bu
üç aşamada fonksiyonlar ve veriler incelenerek yeni yapının temel taşları
belirlenir.
4.
System Development Life Cycle Bir
sistemin ortaya çıkışında özellikle yazılımda kullanılan değişik
metodolojiler bulunmaktadır. Bu metodolojilerin kullanım amaçları
sistemin sürekli yaşayan ve gelişen bir yapıda oluşturulabilmesidir.
Bu yapının gelişmesi için en kritik nokta yazılımın analiz ve tasarım
olarak adlandırılan kısmıdır ki zaten bu da yazılımın tüm geliştirme
kısımını kapsar. SDLC (System Development Life Cycle) olarak adlandırdığımız
bu çevrim aşağıdaki safhalardan oluşur: a.
Kavramsal Analiz Safhası (Conseptual
Design Phase) Kavramsal
analiz esnasında işletmenin ihtiyaçları belirlenir ve sistem ile
kapsanacak kavramsal uygulamalar belirlenir. Genel olarak bir proje planı
oluşturulur, tanımlar ve çözümler belirlenir. b.
Detay Analiz Safhası (Detailed
Analysis Phase)
Bu safhada sistem geliştiricileri ve kullanıcılar, kavram
analizde tanımlanmış olan sistemin fonksiyonel ve mimari gereklerine
karar verir. Bu gerekleri karşılamak için tasarlanması gereken
sistemin altyapısını planlar ve sistem geliştirme için hazırlık
yaparlar. c.
Geliştirme Safhası (Development
Phase) Geliştirme
safhasında sistem geliştiriciler bir önceki safhada oluşturulan detay
analize uygun olarak sistemin kodlamasını ve test prosedürlerini gerçekleştirirler.
Kuruluş için hazırlık yaparlar. d.
Kuruluş Safhası (Implementation
Phase)
Kuruluş safhasında sistem geliştiriciler kullanıcılara kullanıcı
eğitimlerini verirler ve son kullanıcılar ile birlikte sistemi test
ederler. Sistemin kavram analizde ön görülen kapsam dahilinde tüm
ihtiyaçları karşıladığına dair hemfikir olunduğunda sistem geliştiriciler
sistemin nihai kuruluşunu yapar ve sistem devreye alınır. e.
Kuruluş Sonrası Destek Safhası (Post
Implementation Support Phase)
Bu safhada yöneticiler, kullanıcılar ve sistem geliştiriciler
sistemi sürekli gözlem altında tutarlar. Önceki safhalarda belirlenen
istek ve ihtiyaçlara uygunluğu sürekli ölçülür. Eğer gerekli
olursa sistemin bütünsel yapısını bozmayacak küçük değişiklik
talepleri bu safhada gerçekleşir. Sistemin gelişimi ve kullanılabilir
ömrü tamamı ile bu safhanın sürekliliği ve etkinliğine bağlıdır.
Bu
safhada uygun sistem çözümü, sistemin temel amaçları ortaya konur ve
genel bir proje planı oluşturulur. İşletmenin sistem kapsamına giren
iş akışları analiz edilir ve ihtiyaçlar ve hedefler belirlenir. Genel
Proje planı, projenin kapsamını, kurallarını, etki sınırlarını,
ana hatlarını ve kısıtlarını yansıtır. Proje planı etkili bir
detay analiz için önemlidir. Kesin ve net ifade edilmiş proje kapsamı
detay analiz safhasında ihtiyaç ve çözümlerin doğru algılanabilmesini
sağlar. Kavramsal
analiz safhası işletmenin hedefleri ve öngörülen sistem ile arasındaki
köprüyü sağlar. Üst yönetimin karar aşaması genellikle kavram
analiz sonrasında gerçekleşir. Sistemin gerekliliği ve kavram analizin
bu sistemi karşılaması (eğer sistem dışarıdan temin edilecekse) satın
alma yönünden yardımcı olur. Genellikle IT projelerinde satın
alma-karar verme işlemi bu safhada gerçekleşir ve Kavram Analiz Proje
Planı karşılıklı imzalanarak detay analiz safhasına geçilir. Kavram
analiz safhasında aşağıdaki adımlar sırası ile uygulanır: a.
Proje
gerekleri tanımlanır
i.
Sistemin
iyileştireceği düşünülen iş alanının mevcut durumu gözden geçirilir.
ii.
İş
alanının veri ihtiyaçları araştırılır.
iii.
İş
alanının hedefleri ve bilişim teknolojileri stratejisi gözden geçirilir. b. Proje hedefleri tanımlanır.
i.
Proje
hedefleri organizasyonun hedefleri ile uyuşacak şekilde düzenlenir.
ii.
Sistemin
organizasyon üzerinde yapacağı etki tanımlanır. c.
Uygun
sistem çözümüne karar verilir.
i.
Alternatif
çözümler araştırılır. (paket çözümler ~ özel çözümler)
ii.
Genel
olarak önerilen sistem için ilave donanım, yazılım ve iletişim
altyapı ihtiyaçları belirlenir. d.
Fizibilite
çalışması yapılır. e.
Kar-
Maliyet çalışması yapılır. f.
Genel Proje Planı hazırlanır.
i.
Sistem
geliştirme alternatifleri incelenir.
ii.
Uygun
SDLC dökümantasyon metodolojileri araştırılır.
iii.
Genel
proje bütçesi ve takvimi hazırlanır.
iv.
Bir
proje yöneticisi ve proje ekibi tanımlanır. g.
Projenin
sunumu ve onay alınması
i.
Proje
bütçesi için onay alınır.
ii.
Projenin
işletme bünyesinde mi, bir
çözüm ortağı ile mi gerçekleştirileceğine karar verilir.
Detay
analiz aşaması yazılımın altyapı ve mimari gerekliliklerini tanımlamak
ve bu gerekleri karşılayacak şekilde sistem dizaynını oluşturmayı
kapsar. Sistem geliştiriciler sistemi geliştirmeye başlamadan önce
mutlaka ve mutlaka kritik noktaları tanımlamalı ve dökümante
etmelidirler. Projenin büyüklüğüne göre detaylara girildikçe geliştirme
ve test aşamalarındaki aksaklık ihtimalleri azaltılır. Detay
analiz safhasında aşağıdaki adımlar sırasıyla uygulanır. a.
Kullanıcı ihtiyaçları belirlenir
i.
İş
akışı ve organizasyon yapısı çıkarılır 1.
Planlanan
yeni prosesler varsa dökümante edilir. 2.
Planlanan
organizasyon değişiklikleri dökümante edilir. 3.
Planlanan
yeni organizasyon yapısı ile yeni proseslerin iletişimleri dökümante
edilir. 4.
Organizasyon
bilgi akış planı ve varsa proses re-engineering planları dökümante
edilir. 5.
Üst
yönetimle birlikte gözden geçirilir.
ii.
Kullanıcı
ihtiyaçları tanımlanır 1.
Kullanıcılara
yaklaşım ve iletişim tarzı belirlenir. (Karşılıklı görüşme, JAD*
seansları) JAD:
(Joint Application Development): IBM çalışanlarından Chuck Morris ve
Tony Crawford’un 1970’lerde geliştirmeye başladıkları ve sistem
geliştirme esnasında son kullanıcıyı da analiz safhasının içine
katan ve bu şekilde son kullanıcı memnuniyetini arttırmayı öngören
yöntem. JAD seanslarında geliştirme esnasında son kullanıcılarla
toplantılar yapılarak değişik fikirleri alınır, sistemin püf
noktalarına ulaşılmaya çalışılır. 2.
Karşılıklı
görüşmeler, toplantılar veya JAD seansları yürütülür. 3.
Mevcut
endüstri/sistem trendleri ve benzer organizasyonlar gözden geçirilir. 4.
Mevcut
sistem ve planlanan sistemler arası analizler yapılır.
iii.
Mevcut
sistem tasarımı elde edilir. b.
Kalite ihtiyaçları belirlenir
i.
Kalite
ihtiyaçları tanımlanır 1.
Tasarım,
bütçe ve iş takvimine etkilerini dikkate alınarak kalite kriterleri
belirlenir. a.
Performans b.
Güvenilirlik c.
Kullanışlılık d.
Esneklik 2.
Bu
kriterler için yönetimin onayı alınır.
ii.
Hedefleri
ve ölçüm kriterleri belirlenir. 1.
Ölçüm
kriterleri belirlenir. 2.
Ölçüm
işlemleri belirlenir.
iii.
Ölçüm
değerlendirmeleri belirlenir. 1.
Gelişimin
ölçülmesi sağlanır.
iv.
Planlanan
hedefler belirlenir. 1.
Yönetim
ve kullanıcılarla gerçekçi gelişim seviyeleri belirlenir. c.
Mimari, tasarım, inşa ve test
i.
Mimari
altyapı belirlenir. 1.
Proses
ortamı 2.
Sistem
hiyerarşisi 3.
Sistem
dağılımı
ii.
Sistem
donanım ve yazılımı seçilir. 1.
Değişik
ürünler ve üreticiler araştırılır. 2.
Kapasite
ihtiyaçları belirlenir. 3.
Yazılım
versiyonlarına karar verilir.
iii.
Mimari
dizayn gerçekleştirilir.
iv.
Mimari
dizaynın inşası ve testi gerçekleştirilir.
v.
Performans
kıyaslaması yapılır. d.
İhtiyaç analizi ve spesifikasyonu
i.
Olay
modeli yaratılır. 1.
Proses
akışları ve olaylara göre sistemin dışarıdan işleyişi modellenir. 2.
Her
bağımsız değişkenin yaşam çevrim diyagramları çıkarılır. 3.
Kullanıcılarla
olay modeli değerlendirilir.
ii.
Proses
modeli yaratılır. 1.
Proses
akışları ve olaylara göre sistemin içeriden işleyişi modellenir. 2.
Prosesler
arası veri akış diyagramları çizilir. 3.
Proseslerin
fonksiyon alt çözümlemeleri detaylandırılır. 4.
Proses
modeli kullanıcılarla değerlendirilir.
iii.
Veri
modeli yaratılır. 1.
Değişken
tipleri ve hiyerarşileri belirlenir. 2.
Her
değişken tipi için unique (bir ve tek) tanım belirlenir. 3.
Bağıntı
tipleri belirlenir. 4.
İş
kuralları ve politikalar belirlenir. 5.
Özellik
tipleri belirlenir. 6.
Veri
tipleri ve öncelikler belirlenir. 7.
İhtiyaçlara
göre veri modelleri standardize edilerek entegre edilir. 8.
Oluşturulan
veri modeli kullanıcılar ve işletme veri yöneticisi ile değerlendirilir. e.
Proses Tasarımı
İ.
İletişim
tasarımı tamamlanır. 1.
Tümleşik
uygulama modeline karar verilir. 2.
Üst
düzey akışlar tasarlanır. 3.
Kullanıcı
ara yüz standartları dökümante edilir. 4.
İletişim
tasarımı doğrulanır ve güncellenir. a.
Tüm
on-line olay ve prosesler kapsanır. b.
Uyumluluk
test edilir.
ii.
Pencere
ve ekranlar tasarlanır. 1.
Yerleşim
planları çıkarılır. 2.
Veri
erişimi ve veri alışverişi planlanır. 3.
Davranış
modellemesi yapılır. 4.
Hata
ve iletişim mesajları belirlenir. 5.
Kullanıcılarla
gözden geçirilir.
iii.
Rapor
ve dökümanlar tasarlanır. 1.
Bağımsız
döküman ve raporların yerleşimleri belirlenir. 2.
Kullanıcılarla
gözden geçirilir.
iv.
İş
akışı tanımlanır. 1.
Tasarım
işleri gözden geçirilir ve iş akışı görevleri organize edilir. 2.
Yeni
iş akış şeması çıkarılır. 3.
Kullanıcı
dökümantasyonu ana hatları belirlenir. (Kullanma Klavuzu, Rehber, Yardım
Programları vb.... f.
Teknik Tasarım
i.
Uygulama
Mimarisi Tanımlanır 1.
Mimari
model gözden geçirilir. a.
Uygulama
şekli b.
Dağılım c.
Hizmet
sınıfı 2.
Mimari
çıktılar çözümlenir a.
Program
modelleri seçilir. b.
Re-use
(yenide kullanım) uygulanabilirliği belirlenir. c.
Dış
arayüz stili seçilir. d.
Geri
alma işlemleri uygulanabilirliği belirlenir. e.
Veri
ve işlemlerin dağılım ilkeleri belirlenir. f.
Kullanılabilirlik
özellikleri tasarlanır. 3.
Uygulama
mimarisinin ihtiyaçları belirlenir. 4.
Mimari
tasarım dökümante edilir.
ii.
Veri
ve işlemlerin sistem ağı üzerinde dağılımı 1.
Belirli
uygulama ve verilerin belirli lokasyonlarda tutulmasının sonuçları
belirlenir.
iii.
Sistem
mesajları ve işlemler akışı belirlenir. 1.
Tüm
program tipleri belirlenir. (batch, on-line, client, server...) 2.
İşlem
sıralaması tanımlanır. 3.
Diğer
sistemlere olan arayüzler tanımlanır. 4.
Program
ve dosyaların kontrolleri tanımlanır. 5.
Yeniden
kullanılabilir bileşen adayları belirlenir. 6.
Sonuç
iş akışı dökümante edilir.
iv.
Mantıksal
veritabanı tasarlanır. 1.
Her
bileşen için veri yönetim yazılımı seçilir. 2.
İlişkisel
Veritabanı Yönetim Sistem (RDMS) yapısı tasarlanır 3.
Dosya
yapıları tasarlanır. 4.
Veritabanı
yöneticisi, sistem geliştiriciler ve kullanıcılar ile birlikte veri
yapıları gözden geçirilir ve ihtiyaçlara uygunluğu onaylanır.
v.
Otomasyona
bağlamış prosesler tasarlanır. 1.
Her
proses belirlenir ve otomasyon tasarlanır. 2.
Veritabanı
erişimi ve I/O (Input Output) girdi-çıktı prosesleri geliştirilir.
vi.
Sistem
arayüzleri tasarlanır. 1.
Arayüzler
tasarlanır. a.
Tip
(paylaşılmış veritabanı, dosya, mesaj) b.
Kayıt
ataması veya mesaj anahattı. c.
Değişim
protokolü. d.
Kontroller. 2.
Diğer
sistemler için değiştirme isteği.
vii.
Bilgi
Sistemleri (IS) operasyon prosesleri tasarlanır. 1.
I/O
kontrol prosesleri tasarlanır. 2.
Batch
çalışan programlar için doğrulama kontrolleri tasarlanır. 3.
Yedekleme,
yeniden başlatma ve kurtarma prosedürleri tasarlanır. 4.
İşlemler
el kitabının ana hatları oluşturulur.
viii.
Fiziksel
veritabanı tasarlanır. 1.
Fiziksel
RDMS yapıları tasarlanır. |